Basisprincipes van 3D-printen: hechting van het printerbed

Om iets te kunnen printen, moet je 3D-printer precies weten waar het hele model zich bevindt, zodat hij er niet tegenaan kan stoten en de volgende laag er perfect bovenop kan leggen. Om dit te doen, beschikt het over de volledige structuur van het af te drukken model en gaat het ervan uit dat het zal blijven waar het wordt afgedrukt. Om dit waar te maken, moet de print stevig aan het printbed blijven plakken. Als de print tijdens het printproces losraakt van het printbed , mislukt deze. Meestal met dramatische resultaten die lijken op een ongeorganiseerd vogelnest of tumbleweed. Om dit te voorkomen is het belangrijk dat de eerste laag goed hecht aan het printbed.

Hoe u een goede afdrukhechting krijgt

Om je eerste laag goed op het printbed te plakken, is het belangrijk dat het bed zelf waterpas en schoon is. Als het bed niet waterpas is, heeft de printer geen nauwkeurig beeld van waar het bedrukte materiaal naartoe gaat, wat leidt tot een reeks afdrukproblemen, waaronder hechtingsproblemen.

Afdrukken blijven aan het printbed plakken via een proces dat bevochtiging wordt genoemd. Bevochtiging is het vermogen van een vloeistof om zich aan te passen aan de vorm van en zich te hechten aan een vast oppervlak, in dit geval het printbed. Het vergroten van het contactoppervlak kan echt helpen bij dit proces. Er zijn twee manieren om het oppervlak te vergroten; de eerste is om textuur toe te voegen, de andere is om materiaal toe te voegen.

Een ruw materiaal heeft een groter oppervlak dan een glad materiaal in hetzelfde gebied; Matglas is een veel voorkomende materiaalkeuze voor printbedden, omdat het glazuur textuur toevoegt. Als alternatief kunt u fijnkorrelig schuurpapier gebruiken om zelf microscopisch kleine krasjes op het bedoppervlak te maken, of u kunt afdekkingen toevoegen zoals bouwtape, lijm of PEI-folie.

Getextureerd oppervlak

Als je een gestructureerd oppervlak hebt, wil je misschien meer materiaal toevoegen. Je kunt ervoor kiezen om een ​​vlot of een rand te maken om het contactoppervlak aanzienlijk te vergroten. Bij zowel vlotten als randen wordt een onnodig brede eerste laag bedrukt. Het verschil is dat een rand de zijkant van de eerste laag van de print raakt, terwijl bij een vlot de hele print een laag wordt opgetild en bovenop het vlot wordt gedrukt. Randen zijn over het algemeen gemakkelijker te verwijderen, dankzij het kleinere contactoppervlak gebruiken ze ook minder materiaal en hebben ze over het algemeen de voorkeur boven vlotten.

Zoals met vrijwel alles bij 3D-printen, kan ook de temperatuur een effect hebben. In dit geval heeft de temperatuur van de printkop niet zoveel invloed. Bij sommige materialen is het echter noodzakelijk om een ​​verwarmd printbed te gebruiken. Het kan echt helpen om hogere omgevingstemperaturen te bereiken. Om de temperatuur te helpen beheersen en stabiliseren en een koele bries te voorkomen, wordt een printerbehuizing aanbevolen. Dit is over het algemeen meer nodig voor materialen met hogere printtemperaturen.

Als een gebrek aan hechting van het printerbed voor u een knelpunt is geweest, helpen deze tips u hopelijk om uw afdrukken op hun plaats te houden. Als u nog meer tips heeft die u wilt delen, kunt u ons dat hieronder laten weten.